Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej

Obrzęk naczynioruchowy indukowany przez leczenie inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) stanowi jedną trzecią przypadków obrzęku naczynioruchowego w izbie przyjęć; zwykle objawia się w górnej części dróg oddechowych oraz w okolicy głowy i szyi. Nie ma zatwierdzonego leczenia dla tego potencjalnie zagrażającego życiu stanu. Metody
W tym wieloośrodkowym, podwójnie ślepym, podwójnie pozorowanym, randomizowanym badaniu II fazy, przypisaliśmy pacjentów, u których wystąpił obrzęk naczynioruchowy wywołany inhibitorem ACE górnego odcinka przewodu pokarmowego, do leczenia 30 mg podskórnego ikatybantu, selektywnego antagonisty receptora bradykininy B2, lub do obecnej standardowej terapii pozajelitowej obejmującej dożylny prednizolon (500 mg) plus clemastine (2 mg). Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności był średni czas zakończenia eliminacji obrzęku.
Wyniki
Wszystkich 27 pacjentów w populacji z protokołem miało całkowite ustąpienie obrzęku. Mediana czasu zakończenia leczenia wyniosła 8,0 godzin (odstęp międzykwartylowy, od 3,0 do 16,0) z ikatybantem w porównaniu z 27,1 godzinami (zakres międzykwartyla- nowy, od 20,3 do 48,0) przy standardowej terapii (p = 0,002). Trzech pacjentów otrzymujących standardową terapię wymagało interwencji ratunkowej z użyciem ikatybantu i prednizolonu; pacjent wymagał tracheotomii. Continue reading „Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej”

Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym AD 9

Wyniki w podgrupie z przewlekłym nadciśnieniem mogą wskazywać, że celowanie w wyższe średnie ciśnienie tętnicze jest dopuszczalne, ponieważ nie wiązało się to z większymi szkodami. Wytyczne kampanii Przetrwać kryzys zalecają osiągnięcie średniego ciśnienia tętniczego na poziomie co najmniej 65 mm Hg. Zgodnie z naszym projektem badawczym, badacze zostali zaproszeni do przestrzegania tych wytycznych w grupie niskiego celu. Jednak obserwowane średnie ciśnienie tętnicze w grupie niskiego celu (docelowy zakres, od 65 do 70 mm Hg) były w większości od 70 do 75 mm Hg. Podobnie zaobserwowane wartości w grupie o wysokim potencjale były również wyższe (od 85 do 90 mm Hg) niż wstępnie określony docelowy zakres 80 do 85 mm Hg. W ten sposób różnica pomiędzy celami między grupami była dobrze utrzymana. Nie da się ustalić, czy wyższe osiągane średnie ciśnienie tętnicze w obu grupach ma wpływ na wyniki. Continue reading „Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym AD 9”

Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym AD 8

Nasze badanie było prospektywnie zasilane, aby wykryć bezwzględną różnicę 10 punktów procentowych w stopie zgonu na podstawie oczekiwanej stopy 45% w grupie niskiego celu, na poziomie alfa 0,05 i poziomie beta 0,20, z zastosowanie testu dwustronnego. Oczekiwana całkowita śmiertelność w naszym badaniu była zgodna z odsetkiem pacjentów z wstrząsem septycznym, które zgłoszono w poprzednich, wieloośrodkowych badaniach (37%, 5 39%, 8 47%, 4 i 49% 6) w czasie, gdy badanie zostało zaprojektowane . W naszym badaniu wybrano bezwzględną redukcję o 10 punktów procentowych w przypadku śmiertelności, ponieważ badania dostępne w literaturze, gdy protokół opracowano w 2008 r., Przetestowały hipotezę bezwzględnych redukcji o 20 punktów procentowych, 5 15 punktów procentowych, 4 i 10. punkty procentowe 8 stóp śmierci. W dwóch innych badaniach, które opublikowano po rozpoczęciu rekrutacji pacjentów, testowano hipotezę o bezwzględnej redukcji śmiertelności o 7 punktów procentowych7,15 i 10 punktów procentowych.16. Dlatego oczekiwane zmniejszenie ryzyka w naszym badaniu było zbliżone do redukcji ryzyka testowanych we wcześniejszych badaniach. . Continue reading „Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym AD 8”

Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym AD 7

Nie było również znaczącej różnicy między grupami śmiertelności po 90 dniach, przy 170 zgonach (43,7%) i 164 zgonach (42,3%), odpowiednio w obu grupach (współczynnik ryzyka, 1,04, 95% CI, 0,83 do 1,30; P = 0,74) (tabela 2 i rysunek 3). Ponadto nie stwierdzono istotnych różnic w wynikach wtórnych: potrzeba wentylacji mechanicznej, długość pobytu na oddziale intensywnej terapii i szpitalu oraz wynik SOFA do 7 dnia (tabela 2 i tabele S2C i S2D w dodatkowym dodatku). Jednak u pacjentów z przewlekłym nadciśnieniem tętniczym obserwowano znaczącą interakcję między grupą badaną a stacją nadciśnieniową w odniesieniu do podwojenia poziomu kreatyniny we krwi (P = 0,009) oraz w odniesieniu do potrzeby leczenia nerkozastępczego (p = 0,04 ). Wieloczynnikowa analiza regresji logistycznej wykazała, że żadna z potencjalnie nefrotoksycznych terapii nie wpłynęła na ten wynik.
Zdarzenia niepożądane
Nie było istotnej różnicy między dwiema grupami badawczymi pod względem ogólnej częstości występowania poważnych zdarzeń niepożądanych (P = 0,64) (tabela 2 i tabela S2E w dodatkowym dodatku). Chociaż całkowita liczba sercowych zdarzeń niepożądanych nie różniła się między grupami, częstość występowania nowo zdiagnozowanego migotania przedsionków była istotnie wyższa w grupie o wysokim potencjale, a zdarzenia zgłoszono u 26 pacjentów (6,7%) w grupie o wysokim pacjentów (2,8%) w grupie niskiego docelowego (p = 0,02). Częstość występowania zdarzeń niedokrwiennych i powikłań krwotocznych była podobna w obu badanych grupach. Continue reading „Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym AD 7”

Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 7

Fotograficzne przykłady obrzęku naczynioruchowego w punkcie wyjściowym i po 12 godzinach po leczeniu u pacjentów przypisanych do każdego schematu przedstawiono na rysunku S3 w Dodatku uzupełniającym. Bezpieczeństwo i Skutki uboczne
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane i reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Siedmiu pacjentów z grupy ikatybantu i dwóch z grupy leczonej standardowo miało ból w podawaniu leczenia, jak podali badacze (Tabela 3). Ponadto u pięciu pacjentów wystąpiło sześć zgłoszonych przez pacjenta działań niepożądanych. W grupie otrzymującej ikatybant, jedynym zgłoszonym przez pacjenta zdarzeniem niepożądanym był ból w miejscu wstrzyknięcia. Continue reading „Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 7”

Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 6

Jeden z tych pacjentów wymagał również tracheotomii na duszność, która została sklasyfikowana jako poważne zdarzenie niepożądane (patrz poniżej). Maksymalny zarejestrowany czas do całkowitego ustąpienia obrzęku (61,2 godziny) zastosowano w celu zastąpienia danych dla tych trzech pacjentów w podstawowej analizie skuteczności. Tabela 2. Tabela 2. Wyniki kliniczne. Ryc. 1. Continue reading „Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 6”

Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 5

Wyższość ikatybantu w porównaniu ze standardową terapią oceniano za pomocą porównania czasu mediany między grupami do całkowitego ustąpienia obrzęku, przy użyciu testu sumy rang Wilcoxona przy dwustronnym poziomie istotności wynoszącym 5%. Przeprowadzono różne analizy wrażliwości w celu oceny wiarygodności podstawowej analizy skuteczności (patrz Dodatek dodatkowy). Wtórne analizy skuteczności przeprowadzono w populacyjnej populacji, podczas gdy drugorzędowe analizy bezpieczeństwa przeprowadzono w populacji leczonej, która obejmowała wszystkich pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę dowolnego z badanych leków, z wynikami przypisanymi do leczenia, które faktycznie otrzymali. (Pacjenci w grupie standardowej terapii, którzy nie mieli zmniejszenia objawów o 6 godzin po leczeniu i zostali podani ikatybantem i prednizolonem jako lekiem ratunkowym, włączono do standardowej grupy terapeutycznej.) Liczba i odsetek pacjentów, którzy wymagali interwencji ratunkowej i liczba i zakres zdarzeń niepożądanych zostały porównane między grupami przy użyciu dokładnego testu Fishera. Wszystkie testy statystyczne drugorzędowych punktów końcowych były dwustronne z poziomem istotności 5% i nie zostały dostosowane do wielokrotnego testowania.
Wyniki
Pacjenci
Spośród 32 pacjentów poddanych badaniu, 30 zostało włączonych do badania w okresie od lipca 2010 r. Do grudnia 2011 r. Continue reading „Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 5”

Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 4

W sytuacjach zagrażających życiu można wdrożyć odpowiednie procedury ratunkowe (w tym intubację lub tracheotomię). Ostateczną wizytę kontrolną zaplanowano na 14 dni po przyjęciu do szpitala. Punkty końcowe
Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do całkowitego ustąpienia obrzęku po podaniu badanego leczenia, oceniany na podstawie ocen ocenianych przez badacza i ocenianych przez pacjenta, a także ocena ciężkości obrzęku naczynioruchowego prowadzonego przez badacza na podstawie badania fizykalnego. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały odsetek pacjentów, którzy nie mieli odpowiedzi na leczenie (tj. Pacjenci wymagający terapii ratunkowej); odsetek pacjentów z całkowitym ustąpieniem obrzęku w 4 godziny po leczeniu; czas do wystąpienia złagodzenia objawów, który został zdefiniowany jako czas do pierwszej poprawy (tj. zmniejszenia) co najmniej jednego punktu w wyniku złożonym wyniku oceny ocenianego przez badacza, wyniku obrzęku naczynioruchowego lub wyniku na oceniana przez pacjenta skala wizualno-analogowa; a złożony i indywidualny badacz oceniał wyniki objawów, wyniki obrzęku naczynioruchowego i wyniki w ocenianej przez pacjenta skali wizualno-analogowej, a także zmianę wyników złożonych z wyników przed leczeniem, w każdym punkcie czasowym określonym w protokole. Bezpieczeństwo oceniono na podstawie oceny częstości i czasu interwencji ratunkowej, zgłaszania zdarzeń niepożądanych, dokumentacji miejscowych reakcji w miejscu wstrzyknięcia, pomiaru parametrów życiowych i klinicznych badań laboratoryjnych. Continue reading „Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 4”

Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 3

Wykluczono pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym, które na podstawie przeglądu lekarskiego zostały uznane za przyczyny inne niż inhibitory ACE. Inne kryteria wykluczenia to historia obrzęku naczynioruchowego przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem ACE, ostra pokrzywka, niestabilna dławica piersiowa, ostre niedokrwienie mięśnia sercowego, ostra niewydolność serca z III lub IV klasą New York Heart Association, ciąża i laktacja. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Projekt badania
Projekt badania przedstawiono na rysunku S1 w dodatkowym dodatku, dostępnym pod adresem. Kwalifikujący się pacjenci zostali losowo przydzieleni, w stosunku 1: 1, do otrzymania, w ciągu 10 godzin od wystąpienia objawów, podskórnego ikatybantu, w dawce 30 mg wstrzykniętej do ścianki brzucha lub standardowej terapii składającej się z dożylnego prednizolonu (Solu-Decortin H Merck) w dawce 500 mg plus clemastine (Tavegil, Novartis) w dawce 2 mg. Randomizacja była przeprowadzana online przy użyciu zmiennych rozmiarów bloków, aby upewnić się, że liczba uczestników badania w grupach terapeutycznych była zrównoważona. Prawidłowy roztwór soli fizjologicznej (0,9%, B. Continue reading „Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 3”

Systemowe podejście do utrzymywania wydatków na opiekę zdrowotną

Przewiduje się, że krajowe wydatki na ochronę zdrowia będą rosły szybciej niż gospodarka, zwiększając z 18% do około 25% produktu krajowego brutto (PKB) do 2037 roku. Przewiduje się, że wydatki na służbę zdrowia w Norwegii wzrosną z 25% do około 40% całkowitych wydatków federalnych. do 2037.1 Trendy te mogłyby wyeliminować kluczowe inwestycje w edukację i infrastrukturę, przyczynić się do niezrównoważonych poziomów zadłużenia i ograniczyć podwyżki płac dla klasy średniej. Chociaż napływ boomers zwiększy liczbę beneficjentów Medicare, wzrost kosztów opieki zdrowotnej na osobę będzie w dłuższej perspektywie napędzał wzrost federalnych wydatków na zdrowie1. Oznacza to, że koszty opieki zdrowotnej w całym systemie napędzają federalne wydatki na opiekę zdrowotną. Continue reading „Systemowe podejście do utrzymywania wydatków na opiekę zdrowotną”