Podzial marskosci

Podział marskości. Uznawany dotychczas przez wielu podział marskości wątroby opiera się na objawach klinicznych, przyczynie choroby i miejscu rozrostu tkanki łącznej w wątrobie zgodnie z tym odróżnia się marskość wątroby zanikową i przerostową oraz żylną i żółciową. Do zanikowej postaci zalicza się przypadki ze niezmniejszenie wątroby, do przerostowej w jej powiększeniem. W postaci żylnej tkanka łączna ma się rozwijać wzdłuż rozgałęzień wewnątrzwątrobowych żyły wrotnej lub żył wątrobowych, natomiast w postaci żółciowej – wzdłuż dróg żółciowych. Postacie żółciowe mają być przerostowe, postacie zaś żylne przeważnie zanikowe. Ze stanowiska obecnych naszych wiadomości marskości wątroby podział, oparty na przytoczonych wyżej podstawach, nie odpowiada istotnemu stanowi rzeczy. Dziś wiemy, że ten sam czynnik chorobotwórczy wywołuje u różnych osób marskość wątroby bądź zanikową, bądź przerostową. Doniosłe zmia ny i objawy, które, według jego podziału, są znamienne dla jednej postaci marskości, można spostrzegać także w innej postaci. Stwierdzono że marskość wątroby może się rozwijać wtórnie w następstwie zmian chorobowych w śledzionie, zupełna niedrożność wspólnego przewodu żółciowego, od której uzależniano powstanie żółciowej marskości wątroby typu Charcota, sama przez się wywołuje tylko wątrobę żółciową bez rozrostu tkanki łącznej w wątrobie. Rozłożenie tkanki włóknistej może być różne nawet w tym samym przypadku w różnych miejscach wątroby, w jednych miejscach ma odpowiadać typowi obrączkowemu, który uważa się za cechujący dla żylnej marskości wątroby, a w innych typowi wysępkowemu, znamiennemu dla postaci żółciowej. [przypisy: wyposażenie stajni, difenhydramina, cyklopiroksolamina ]

Powiązane tematy z artykułem: cyklopiroksolamina difenhydramina wyposażenie stajni