Ta tendencja w ksztaltowaniu sie wyników ma pewien zwiazek z czynnikiem trafnosci, o którym zaraz, bedziemy mówic, jest jednak zwiazana z rzetelnoscia czyli staloscia testu

Ta tendencja w kształtowaniu się wyników ma pewien związek z czynnikiem trafności, o którym zaraz, będziemy mówić, jest jednak związana z rzetelnością czyli stałością testu. Rzetelność testu z dwoma możliwościami można zwiększyć przez to, że się go uczyni dłuższym, oczywiście przyjmując, że zadania testu są czytelne, proste, nie podstępne i że mieszczą się w zakresie wiadomości, co do których można z uzasadnieniem oczekiwać, że są uczniom znane. Nie znaczy to bynajmniej, że nie należy stosować testów wyboru spośród dwóch alternatyw zawierających dziesięć zadań. Niewątpliwie, jeśli daje się w szkole kilka takich testów na okres, a następnie oblicza przeciętną poszczególnych punktacji czy też punktacje się sumuje, wyniki będą prawie tak samo rzetelne jak wyniki jednego testu tego samego typu zawierającego pełną liczbę przewidzianych zadań, Innymi słowy, pięć testów wyboru spośród dwóch możliwości o dziesięc iu zadaniach każdy – w przybliżeniu będzie równie rzetelne jak jeden taki test o pięćdziesięciu zadaniach. Testy można oceniać również pod względem ich trafności, to znaczy, o ile dokonują one pomiaru tego, co w naszym zamierzeniu mają mierzyć. Continue reading „Ta tendencja w ksztaltowaniu sie wyników ma pewien zwiazek z czynnikiem trafnosci, o którym zaraz, bedziemy mówic, jest jednak zwiazana z rzetelnoscia czyli staloscia testu”

Rozwiazanie zagadnienia opracowania trafnych testów szloby w dwóch kierunkach

Rozwiązanie zagadnienia opracowania trafnych testów szłoby w dwóch kierunkach. Najważniejszą sprawą do przeprowadzenia jest wdrożenie nauczycieli (i kandydatów na nauczycieli) do posługiwania się testami przez dopomożenie im w opracowaniu własnych testów, użytecznych i skuteczniejszych niż te, którymi posługują się dotychczas, oraz pokazanie nauczycielom, jak dobierać testy znormalizowane, aby zaspokajały potrzeby wynikające w procesie kształcenia ich uczniów. Innym ważnym naszym posunięciem mogłoby być udoskonalenie dostępnych testów znormalizowanych, tak aby się stały rzetelniejsze i trafniejsze. Stwierdzając, że mniej więcej 1/4 – 1/3 testów znormalizowanych, stosowanych przez nauczycieli, musi być gruntownie poprawiona pod względem punktacji i interpretacji, aby mogła być użyta dla celów badawczych, Walter N. Durost daje następujące uwagi i zalecenia: Istnieje wiele dowodów wskazujących na to, że nazbyt często wartość wyników te stu jest zagrożona przez niewłaściwe stosowanie testu na skutek niedbałego przygotowania się nauczyciela, z braku zrozumienia głównych celów stosowania testów, jak również z niedbałego i obojętnego obliczenia wyników do interpretacji testu, Częściowo rozwiązanie tego zagadnienia wiąże się z odpowiednim prowadzeniem szkolenia. Continue reading „Rozwiazanie zagadnienia opracowania trafnych testów szloby w dwóch kierunkach”

Ryzyko sercowo-naczyniowe i zdarzenia w 17 krajach o niskim, średnim i wysokim dochodzie AD 6

W przeciwieństwie do innych zdarzeń sercowo-naczyniowych (zdarzenia sercowo-naczyniowe, inne niż poważne incydenty sercowo-naczyniowe, które wymagały hospitalizacji) wykazywały odwrotny schemat, z częstością zdarzeń wynoszącą 3,69, 1,72 i 1,10 na 1000 osobolat w wysokich, środkowych i niskich stężeniach. kraje o dochodach, odpowiednio (P <0,001). Najczęstsze nietypowe zdarzenia sercowo-naczyniowe przedstawiono w tabeli S8 w dodatkowym dodatku. Powiązanie wskaźnika ryzyka INTERHEART ze zdarzeniami sercowo-naczyniowymi
Wskaźnik ryzyka INTERHEART przewidywał zdarzenia sercowo-naczyniowe (dane nieukazane); jednak w obrębie każdej warstwy wskaźnika ryzyka INTERHEART częstości występowania poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych i zgonów były najniższe w krajach o wysokim dochodzie, w krajach o średnim dochodzie i najwyższych w krajach o niskich dochodach (dane nie przedstawione). Po skorygowaniu odchyleń w Wyniku Ryzyka INTERHEART w trzech warstwach dochodów, częstości poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych wynosiły odpowiednio 3,64, 5,23 i 7,39 na 1000 osobolat w krajach o wysokim, średnim i niskim dochodzie (P <0,05). 0,001), a wskaźniki zgonu wyniosły odpowiednio 2,19, 5,50 i 9,84 na 1000 osobolat (p <0,001).
Wskaźniki śmiertelności w przypadku według krajowej kategorii dochodu
Ryc. Continue reading „Ryzyko sercowo-naczyniowe i zdarzenia w 17 krajach o niskim, średnim i wysokim dochodzie AD 6”

Związek wydalania sodu i potasu z ciśnieniem krwi AD 3

Wszystkie analizy zostały wykonane przez pierwszego autora. Pierwszy autor bierze odpowiedzialność za analizę i interpretację danych i napisał pierwszą wersję rękopisu z drugim i ostatnim autorem. Badanie PURE zostało sfinansowane przez sponsorów non-profit, rządowych i branżowych. Fundatorzy badania nie mieli żadnej roli w jego projektowaniu ani prowadzeniu, w gromadzeniu, analizie lub interpretacji danych ani w pisaniu manuskryptu. Badanie zostało zatwierdzone przez komisje etyczne we wszystkich ośrodkach uczestniczących oraz w Hamilton Health Sciences, Hamilton, Ontario, Kanada. Wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną świadomą zgodę.
Analiza statystyczna
Średnie (. Continue reading „Związek wydalania sodu i potasu z ciśnieniem krwi AD 3”

Związek wydalania sodu i potasu z ciśnieniem krwi AD 8

Ponad 50% uczestników badania DASH miało nadciśnienie lub prehistorię, ponad 50% uczestników było pochodzenia afrykańskiego, spożycie potasu było znacznie niższe niż w ogólnej populacji USA, badanie obejmowało jedynie 412 osób, a ograniczony zakres spożycie sodu badano (1,5 do 3,3 g na dzień). W badaniu PURE bardzo niewielu uczestników miało szacunkowe spożycie sodu poniżej 2,3 g na dzień, a prawie żadna z nich nie przyjmowała mniej niż 1,5 g dziennie. Sugeruje to, że obecnie spożycie przez ludzi wyjątkowo małych ilości sodu przez dłuższy czas jest rzadkie. Osoby z nadciśnieniem tętniczym miały większy wzrost ciśnienia tętniczego na g przyrostu szacunkowego wydalania sodu niż osoby z normotensją, co jest zgodne z wynikami ostatniej metaanalizy badań z udziałem interwencji redukcji sodu.16 Nasze odkrycie jest bardziej strome nachylenie związku między osobami starszymi niż wśród osób młodszych jest również zgodne z wcześniejszymi danymi, takimi jak te z INTERSALT.7
Istotna odwrotna zależność między oszacowanym wydalaniem potasu a ciśnieniem krwi jest zgodna z wynikami testu INTERSALT (ubytki 0,65 mm Hg w skurczowym ciśnieniu na gram potasu i 0,42 mm Hg w rozkurczowym ciśnieniu na gram), 7 badań populacyjnych w Stanach Zjednoczonych18, 19 i w Europie, 8 i niedawny przegląd.20 W badaniu DASH, wpływ sodu był modyfikowany przez ilość potasu w diecie.17 Podobnie, stwierdziliśmy, że wysokie oszacowane wydalanie sodu, w połączeniu z niskim oszacowanym wydalaniem potasu, wiązało się z wyraźnie wyższym ciśnieniem krwi niż wysokie wydalanie sodu w monoterapii lub tylko nieznaczne wydzielanie potasu i wiązało się z istotnie wyższym ciśnieniem krwi niż niskie oszacowanie wydalania sodu z wysokim oszacowanym wydalaniem potasu. Odkrycia te sugerują, że wpływ sodu na ciśnienie krwi zależy od diety podstawowej.21
Jednym z potencjalnych ograniczeń naszego badania może być metoda szacowania spożycia sodu i potasu z próbki moczu na czczo na czczo i przy użyciu oszacowanej na podstawie formuły wartości 24-godzinnego wydalania z moczem. W naszym badaniu walidacyjnym znaleźliśmy współczynnik korelacji międzyklasowej wynoszący 0,71 między naszą metodą a rzeczywistymi 24-godzinnymi pomiarami sodu w moczu. Dzięki naszej metodzie wartość przeszacowania 24-godzinnego sodu przekracza 10%, co wskazuje, że rzeczywisty zakres przyjmowania, przy którym siła związku między spożyciem sodu a zmianami ciśnienia krwi może wystąpić przy nieco niższym poziomie spożycia sodu (odkrycie odnosi się to również do artykułu O Donnella i wsp.22 w tym wydaniu czasopisma). Continue reading „Związek wydalania sodu i potasu z ciśnieniem krwi AD 8”

Związek wydalania sodu i potasu z ciśnieniem krwi AD 7

Wyższe szacunkowe wydalanie potasu wiązało się ze znacznie bardziej odwrotną zależnością od skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi u osób z podwyższonym poziomem szacunkowego wydalania sodu, a także u osób starszych, z nadciśnieniem tętniczym i osób z podwyższonym wskaźnikiem masy ciała (P <0,05). 0,001 dla interakcji dla wszystkich porównań). Dyskusja
W badaniu obejmującym 102 216 osób dorosłych z 18 krajów i 5 kontynentów odkryliśmy dodatni, ale niejednolity związek pomiędzy szacunkowym wydalaniem sodu a ciśnieniem krwi. Stwierdziliśmy, że u uczestników badania występuje duże nachylenie w porównaniu z 5 g dziennie, co jest skromnym związkiem wśród osób z wydalaniem sodu w ilości od 3 do 5 g na dzień, i brak jest istotnego związku pomiędzy tymi z wydzielaniem sodu mniejszym niż 3 g dziennie. Ponadto nachylenie stowarzyszenia było bardziej strome wśród osób z nadciśnieniem tętniczym niż wśród osób bez nadciśnienia i było bardziej strome z wiekiem. W celu oszacowania wydalania potasu stwierdziliśmy znaczącą odwrotną zależność od skurczowego ciśnienia krwi, ze stromymi nachyleniami związanymi między osobami z nadciśnieniem tętniczym, osobami starszymi i osobami otyłymi.
W badaniu PURE nachylenie ogólnej zależności między szacunkowym wydalaniem sodu a ciśnieniem krwi było znacznie większe niż odnotowane w badaniu INTERSALT (przyrosty 1,46 mm Hg w skurczowym ciśnieniu na gram i 0,54 mm Hg pod ciśnieniem rozkurczowym na gram w porównaniu z przyrostami 0,94 mm Hg na gram i 0,03 mm Hg na gram, odpowiednio). Continue reading „Związek wydalania sodu i potasu z ciśnieniem krwi AD 7”

Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym AD 7

Nie było również znaczącej różnicy między grupami śmiertelności po 90 dniach, przy 170 zgonach (43,7%) i 164 zgonach (42,3%), odpowiednio w obu grupach (współczynnik ryzyka, 1,04, 95% CI, 0,83 do 1,30; P = 0,74) (tabela 2 i rysunek 3). Ponadto nie stwierdzono istotnych różnic w wynikach wtórnych: potrzeba wentylacji mechanicznej, długość pobytu na oddziale intensywnej terapii i szpitalu oraz wynik SOFA do 7 dnia (tabela 2 i tabele S2C i S2D w dodatkowym dodatku). Jednak u pacjentów z przewlekłym nadciśnieniem tętniczym obserwowano znaczącą interakcję między grupą badaną a stacją nadciśnieniową w odniesieniu do podwojenia poziomu kreatyniny we krwi (P = 0,009) oraz w odniesieniu do potrzeby leczenia nerkozastępczego (p = 0,04 ). Wieloczynnikowa analiza regresji logistycznej wykazała, że żadna z potencjalnie nefrotoksycznych terapii nie wpłynęła na ten wynik.
Zdarzenia niepożądane
Nie było istotnej różnicy między dwiema grupami badawczymi pod względem ogólnej częstości występowania poważnych zdarzeń niepożądanych (P = 0,64) (tabela 2 i tabela S2E w dodatkowym dodatku). Chociaż całkowita liczba sercowych zdarzeń niepożądanych nie różniła się między grupami, częstość występowania nowo zdiagnozowanego migotania przedsionków była istotnie wyższa w grupie o wysokim potencjale, a zdarzenia zgłoszono u 26 pacjentów (6,7%) w grupie o wysokim pacjentów (2,8%) w grupie niskiego docelowego (p = 0,02). Częstość występowania zdarzeń niedokrwiennych i powikłań krwotocznych była podobna w obu badanych grupach. Continue reading „Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym AD 7”

Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 3

Wykluczono pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym, które na podstawie przeglądu lekarskiego zostały uznane za przyczyny inne niż inhibitory ACE. Inne kryteria wykluczenia to historia obrzęku naczynioruchowego przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem ACE, ostra pokrzywka, niestabilna dławica piersiowa, ostre niedokrwienie mięśnia sercowego, ostra niewydolność serca z III lub IV klasą New York Heart Association, ciąża i laktacja. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Projekt badania
Projekt badania przedstawiono na rysunku S1 w dodatkowym dodatku, dostępnym pod adresem. Kwalifikujący się pacjenci zostali losowo przydzieleni, w stosunku 1: 1, do otrzymania, w ciągu 10 godzin od wystąpienia objawów, podskórnego ikatybantu, w dawce 30 mg wstrzykniętej do ścianki brzucha lub standardowej terapii składającej się z dożylnego prednizolonu (Solu-Decortin H Merck) w dawce 500 mg plus clemastine (Tavegil, Novartis) w dawce 2 mg. Randomizacja była przeprowadzana online przy użyciu zmiennych rozmiarów bloków, aby upewnić się, że liczba uczestników badania w grupach terapeutycznych była zrównoważona. Prawidłowy roztwór soli fizjologicznej (0,9%, B. Continue reading „Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 3”

Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 8

Czas do wystąpienia złagodzenia objawów był stały niezależnie od tego, czy był oceniany przez pacjentów, czy przez badaczy (2,0 godziny w zależności od każdego rodzaju oceny) i był podobny do czasu podanego we wcześniejszych badaniach z udziałem pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym wywołanym inhibitorem ACE (0,9 godziny) 10 i pacjenci z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym (0,8 do 1,5 godziny) .11 Chociaż wielkość próby w tej próbie była zbyt mała, aby umożliwić rzetelną ocenę bezpieczeństwa, żaden pacjent nie przerwał udziału w badaniu z powodu zdarzeń niepożądanych. Zgodnie z oczekiwaniami, 11 lokalnych reakcji w miejscu wstrzyknięcia było częściej obserwowanych w grupie ikatybantu niż w grupie leczonej standardowo. Te zdarzenia były przejściowe i ustąpiły u 87% pacjentów (13 z 15) w ciągu 4 godzin po podaniu badanego leku.
Dane eksperymentalne sugerują, że indukowany inhibitorem ACE obrzęk naczynioruchowy pośredniczył w zażywaniu bradykininy i dlatego nie oczekuje się reakcji na standardową terapię lekami przeciwhistaminowymi. Wykazano, że glikokortykosteroidy indukują ekspresję ACE, co może przyspieszyć metabolizm bradykininy17, 18; jednak ich stosowanie jako leczenia niealergicznego obrzęku naczynioruchowego nie było wcześniej badane systematycznie. Chociaż przyczynową rola bradykininy w indukowanym inhibitorem ACE obrzęku naczynioruchowym nie jest jeszcze całkowicie wyjaśniona, ACE jest najważniejszym enzymem regulującym rozkład bradykininy w osoczu i tkankach. Badania na zwierzętach oraz badania z udziałem ludzi wykazały, że blokowanie receptorów bradykininy B2 osłabia skuteczność inhibitorów ACE.19,20 Ikatibant jest zatem logicznym wyborem leczenia dla obrzęku naczynioruchowego wywołanego przez inhibitor ACE. Continue reading „Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 8”

Systemowe podejście do utrzymywania wydatków na opiekę zdrowotną ad 5

Chociaż FEHBP zachęcał do różnych reform w celu poprawy jakości opieki, 27 mogłoby być znacznie bardziej innowacyjne. Zalecamy, aby FEHBP było zgodne z Medicare, wymagając od planów przejścia na alternatywne metody płatności, zmniejszenia płatności dla szpitali o wysokim wskaźniku readmisji i warunków szpitalnych oraz dostosowania płatności do szpitali i lekarzy na podstawie ich wyników w zakresie środków jakości. Ponadto FEHBP powinien wymagać od przewoźników oferowania warstwowych produktów i prowadzenia licytacji konkurencyjnych w imieniu planów dla wszystkich towarów. Wreszcie, FEHBP powinien wymagać planów dostarczenia informacji o cenie dla zarejestrowanych i zabraniać klauzul gag w kontraktach na plany z dostawcami.
Zredukuj koszty medycyny defensywnej
Ponad 75% lekarzy i praktycznie wszyscy lekarze specjalizujący się w ryzykownych specjalnościach spotykają się z roszczeniami o nadużycia w trakcie swojej kariery28. Continue reading „Systemowe podejście do utrzymywania wydatków na opiekę zdrowotną ad 5”