Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 7

Fotograficzne przykłady obrzęku naczynioruchowego w punkcie wyjściowym i po 12 godzinach po leczeniu u pacjentów przypisanych do każdego schematu przedstawiono na rysunku S3 w Dodatku uzupełniającym. Bezpieczeństwo i Skutki uboczne
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane i reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Siedmiu pacjentów z grupy ikatybantu i dwóch z grupy leczonej standardowo miało ból w podawaniu leczenia, jak podali badacze (Tabela 3). Ponadto u pięciu pacjentów wystąpiło sześć zgłoszonych przez pacjenta działań niepożądanych. W grupie otrzymującej ikatybant, jedynym zgłoszonym przez pacjenta zdarzeniem niepożądanym był ból w miejscu wstrzyknięcia. Continue reading „Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 7”

Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 4

W sytuacjach zagrażających życiu można wdrożyć odpowiednie procedury ratunkowe (w tym intubację lub tracheotomię). Ostateczną wizytę kontrolną zaplanowano na 14 dni po przyjęciu do szpitala. Punkty końcowe
Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do całkowitego ustąpienia obrzęku po podaniu badanego leczenia, oceniany na podstawie ocen ocenianych przez badacza i ocenianych przez pacjenta, a także ocena ciężkości obrzęku naczynioruchowego prowadzonego przez badacza na podstawie badania fizykalnego. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały odsetek pacjentów, którzy nie mieli odpowiedzi na leczenie (tj. Pacjenci wymagający terapii ratunkowej); odsetek pacjentów z całkowitym ustąpieniem obrzęku w 4 godziny po leczeniu; czas do wystąpienia złagodzenia objawów, który został zdefiniowany jako czas do pierwszej poprawy (tj. zmniejszenia) co najmniej jednego punktu w wyniku złożonym wyniku oceny ocenianego przez badacza, wyniku obrzęku naczynioruchowego lub wyniku na oceniana przez pacjenta skala wizualno-analogowa; a złożony i indywidualny badacz oceniał wyniki objawów, wyniki obrzęku naczynioruchowego i wyniki w ocenianej przez pacjenta skali wizualno-analogowej, a także zmianę wyników złożonych z wyników przed leczeniem, w każdym punkcie czasowym określonym w protokole. Bezpieczeństwo oceniono na podstawie oceny częstości i czasu interwencji ratunkowej, zgłaszania zdarzeń niepożądanych, dokumentacji miejscowych reakcji w miejscu wstrzyknięcia, pomiaru parametrów życiowych i klinicznych badań laboratoryjnych. Continue reading „Randomizowany test Icatibant w indukowanej ACE inwazji obrzękowej AD 4”

Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym AD 2

W związku z tym często obserwuje się wartości średniego ciśnienia tętniczego przekraczające 65 mm Hg, co potwierdzają dane z dużych, prospektywnych, randomizowanych, kontrolowanych badań, które koncentrowały się na resuscytacji pacjentów z wstrząsem septycznym, które wykazały, że pacjenci mieli średnie ciśnienie tętnicze w zakresie 75 do 95 mm Hg 24 godziny po włączeniu 4 do 8. Ponadto, duże, retrospektywne badanie wykazało, że średnie ciśnienie tętnicze większe niż 75 mm Hg może być konieczne do utrzymania funkcji nerek. 9 Koncepcja, że wyższe ciśnienie krwi może być użyteczne zostało potwierdzone w małym, prospektywnym, obserwacyjnym badaniu10. Wreszcie, badanie mechanizmów fizjologicznych nadciśnienia przewlekłego wykazało, że takie nadciśnienie powoduje przesunięcie w prawo autoregulacji mózgowego przepływu ciśnienia, co może usprawiedliwiać celowanie w wyższe średnie ciśnienie tętnicze. Ponieważ wybór skutecznych docelowych wartości ciśnienia tętniczego nadal budzi kontrowersje, przeprowadziliśmy wieloośrodkowe, randomizowane, podzielone na straty, otwarte badania obejmujące pacjentów z wstrząsem septycznym w celu ustalenia, czy docelowe średnie ciśnienie tętnicze w granicach od 80 do 85 mm Hg zmniejszy się o 28 dni śmiertelność, w porównaniu z docelowym średnim ciśnieniem tętniczym w granicach od 65 do 70 mm Hg. Postulowaliśmy również, że korzystne działanie wyższego celu będzie bardziej wyraźne u pacjentów z przewlekłym nadciśnieniem. Dlatego podczas randomizacji pacjenci byli podzieleni na podstawie tego, czy mieli historię przewlekłego nadciśnienia. Continue reading „Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym AD 2”

Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym

The Surviving Sepsis Campaign zaleca ukierunkowanie na średnie ciśnienie tętnicze co najmniej 65 mm Hg podczas początkowej resuscytacji pacjentów z wstrząsem septycznym. Jednak nie wiadomo, czy cel dotyczący ciśnienia krwi jest bardziej lub mniej skuteczny niż wyższy cel. Metody
W wieloośrodkowym, otwartym badaniu losowym przydzielono losowo 776 pacjentów z wstrząsem septycznym, aby poddać się resuscytacji przy średnim docelowym ciśnieniu tętniczym wynoszącym od 80 do 85 mm Hg (grupa o wysokim potencjale docelowym) lub od 65 do 70 mm Hg (grupa o niskiej wartości docelowej) ). Pierwszorzędowym punktem końcowym była śmiertelność w dniu 28.
Wyniki
Po 28 dniach nie zaobserwowano istotnej różnicy między grupami w zakresie śmiertelności, przy czym zgony odnotowano u 142 z 388 pacjentów w grupie wysokiego ryzyka (36,6%) i 132 z 388 pacjentów w grupie o niskim wskaźniku (34,0%) (zagrożenie współczynnik w grupie wysokiego ryzyka, 1,07, przedział ufności 95% [CI], 0,84 do 1,38, P = 0,57). Nie było również istotnej różnicy w śmiertelności po 90 dniach, przy 170 zgonów (43,8%) i 164 zgonów (42,3%), odpowiednio (współczynnik ryzyka, 1,04, 95% CI, 0,83 do 1,30, P = 0,74). Występowanie poważnych zdarzeń niepożądanych nie różniło się istotnie pomiędzy obiema grupami (odpowiednio 74 zdarzenia [19,1%] i 69 zdarzeń [17,8%], P = 0,64). Continue reading „Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym”