Wywód chorobowy

Wywód chorobowy. Przez długi czas utrzymywano zgodnie z Rokitańskym, że marskość wątroby polega na przewlekłym wytwórczym śródmiąższowym zapaleniu wątroby (hepatitis intenstitiaIis chro nica productiva) z zastępowym uszkodzeniem komórek wątrobowych. Według tej teorii śródmiąższowej pierwotną sprawą jest rozrost tkanki łącznej wzdłuż rozgałęzień naczyń żylnych w wątrobie, zwłaszcza żyły wrotnej, albo wzdłuż dróg żółciowych wewnątrzwątrobowych, natomiast zmiany miąższu wątrobowego zanik, zwyrodnienie, przerost i rozmnażanie się komórek wątrobowych są zjawiskiem wtórnym. Gdy tkanka łączna rozrasta się wzdłuż rozgałęzień żyły wrotnej i przez to utrudnia krążenie wrotne, powstaje marskość wątroby cechująca się puchliną brzuszną i rozszerzeniem się żył powłok brzusznych oraz żył przełykowych, żołądkowych i jelitowych, natomiast rozrastanie się tkanki łącznej wzdłuż dróg żółciowych wiedzie do marsko ści wątroby przebiegającej z żółtaczką. Odpowiednio do tego wprowadzono podział marskości wątroby na marskość żylną i żółciową. Continue reading „Wywód chorobowy”

Uswiadomiwszy sobie wadliwe, strony dotychczasowego podzialu nie zdolano jednak opracowac klasyfikacji marskosc i watroby.

Uświadomiwszy sobie wadliwe, strony dotychczasowego podziału nie zdołano jednak opracować klasyfikacji marskość i wątroby, którą by można było uznać za zadowalającą ze stanowiska naukowego. Niepowodzenia dotychczasowych klasyfikacji zależą, moim zdaniem, od tego, że w istocie istnieje tylko jedna marskość wątroby, powstająca w następstwie zapalenia surowicze wątroby w sensie Rossle-Eppingera, a różnorodność jej obrazów zależy od przeważania w poszczególnych przypadkach pewnych zmian i objawów, które znowu w innych przypadkach schodzą na drugi plan. Te zmiany i objawy nadają jednak chorobie w każdym przypadku mniej więcej wyraźne oblicze i umożliwiają poniekąd przewidywanie dalszego przebiegu choroby oraz kierowanie leczeniem chorego. Wyodrębnienie na tej podstawie, raczej utylitarnej, niektórych klasycznych postaci marskości, chociaż i rzadkich, ma wtem doniosłe znaczenie dla medycyny praktycznej, pomimo że w życiu codziennym lekarz m a do czynienia raczej z postaciami mieszanym i marskości wątroby (cirrhosis hepatis mbta). W omówieniu poszczególnych pomad marskości wątroby wyłączam tzw. Continue reading „Uswiadomiwszy sobie wadliwe, strony dotychczasowego podzialu nie zdolano jednak opracowac klasyfikacji marskosc i watroby.”

Zilustrujemy to na przykladzie, który podajemy

Zilustrujemy to na przykładzie, który podajemy. PRZYKŁAD: Tysiąc uczniów klas ósmych brało ostatnio udział w dobrowolnej weekendowej konferencji w jednym % miast Środkowego Zachodu. Na konferencji dyskutowano nad zagadnieniem Stosunków między różnymi rasami i nad sposobem i zapewnienia trwałego pokoju na świecie, ponieważ są to zagadnienia, które uczniowie uważają obecnie za najistotniejsze. 1. Uczniowie którzy brali udział w konferencji, mieli jako grupa głębne zainteresowanie problemami humanitarnymi i szerokimi problemami społecznymi niż większość uczniów klas ósmych 2. Continue reading „Zilustrujemy to na przykladzie, który podajemy”

Kiedy jednak odczytuje wykonane przez uczniów testy, stwierdza zazwyczaj, ze niektóre z niepelnych zdan spotkaly sie z inna interpretacja niz ta, której oczekiwal

Kiedy jednak odczytuje wykonane przez uczniów testy, stwierdza zazwyczaj, że niektóre z niepełnych zdań spotkały się z inną interpretacją niż ta, której oczekiwał. Czy ma zaliczyć uczniom rozwiązanie jako poprawne w świetle ich interpretacji? A co zrobić w wypadku ucznia, którego odpowiedź jest częściowo trafna? A może miał na myśli właściwą odpowiedź, ale wyraził ją źle, albo też napisał częściowo odpowiedź zamiast całej. Test polegający na doborze parami jest próbą pomiaru zdolności przypominania przez ucznia związków między parami danych. Test ten stosuje się często w kursie historii jako sposób mierzenia zdolności kojarzenia nazwisk z wydarzeniami. Jedna z odmian tego testu, również stosowana w kursach historii, wymaga od uczniów uszeregowania wydarzeń w porządku chronologicznym. Continue reading „Kiedy jednak odczytuje wykonane przez uczniów testy, stwierdza zazwyczaj, ze niektóre z niepelnych zdan spotkaly sie z inna interpretacja niz ta, której oczekiwal”

RZETELNOSC I TRAFNOSC

RZETELNOŚĆ I TRAFNOŚĆ. Jedną z najbardziej charakterystycznych właściwości testów obiektywnych jest to, że znacznie bardziej nadają się do ujęć statystycznych niż wypracowania czy inne formy zadań pisemnych. Na przykład, jest stosunkowo łatwiej obliczyć stopień rzetelności testu obiektywnego to znaczy zmierzyć jego stałość i jego zmienność, w jakim stopniu przy wielokrotnym zastosowaniu dałby nam ten sam wynik. Przykładem nierzetelnego testu byłby test wyboru spośród dwóch możliwości, obejmujący dziesięć zadań. Teoretyczna punktacja przypadkowa takiego testu, tj. Continue reading „RZETELNOSC I TRAFNOSC”

Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym

The Surviving Sepsis Campaign zaleca ukierunkowanie na średnie ciśnienie tętnicze co najmniej 65 mm Hg podczas początkowej resuscytacji pacjentów z wstrząsem septycznym. Jednak nie wiadomo, czy cel dotyczący ciśnienia krwi jest bardziej lub mniej skuteczny niż wyższy cel. Metody
W wieloośrodkowym, otwartym badaniu losowym przydzielono losowo 776 pacjentów z wstrząsem septycznym, aby poddać się resuscytacji przy średnim docelowym ciśnieniu tętniczym wynoszącym od 80 do 85 mm Hg (grupa o wysokim potencjale docelowym) lub od 65 do 70 mm Hg (grupa o niskiej wartości docelowej) ). Pierwszorzędowym punktem końcowym była śmiertelność w dniu 28.
Wyniki
Po 28 dniach nie zaobserwowano istotnej różnicy między grupami w zakresie śmiertelności, przy czym zgony odnotowano u 142 z 388 pacjentów w grupie wysokiego ryzyka (36,6%) i 132 z 388 pacjentów w grupie o niskim wskaźniku (34,0%) (zagrożenie współczynnik w grupie wysokiego ryzyka, 1,07, przedział ufności 95% [CI], 0,84 do 1,38, P = 0,57). Nie było również istotnej różnicy w śmiertelności po 90 dniach, przy 170 zgonów (43,8%) i 164 zgonów (42,3%), odpowiednio (współczynnik ryzyka, 1,04, 95% CI, 0,83 do 1,30, P = 0,74). Występowanie poważnych zdarzeń niepożądanych nie różniło się istotnie pomiędzy obiema grupami (odpowiednio 74 zdarzenia [19,1%] i 69 zdarzeń [17,8%], P = 0,64). Continue reading „Wysoki w porównaniu do niskiego docelowego ciśnienia krwi u pacjentów z wstrząsem septycznym”