Zginanie krzywej kosztów poprzez zachęty rynkowe

Wysokie i rosnące koszty opieki zdrowotnej w USA stanowią rosnące obciążenie dla rodzin i przedsiębiorstw oraz zagrożenie dla stabilności fiskalnej rządu. W tym roku krajowe wydatki na opiekę zdrowotną wyniosą 2,8 bln USD, czyli 18% produktu krajowego brutto (PKB) .1 Do roku 2021 krajowe wydatki na opiekę zdrowotną będą stanowić prawie jedną piątą naszej gospodarki, odzwierciedlając znaczną ekspansję w zakresie ubezpieczeń zdrowotnych w ramach przystępnej ceny. Care Act (ACA) i zwiększona liczba osób korzystających z Medicare w wyniku ciągłego przechodzenia na emeryturę pokolenia baby-boom. ACA rozszerza uprawnienia do Medicaid, tworzy nowe dotacje dla pokrycia dużej liczby nieubezpieczonych i zmienia warunki, na których ubezpieczenie może być sprzedawane osobom na rynku pozagrupowym. Nowe wydatki federalne w wysokości 1,2 tryliona dolarów do 2022 r. Są kompensowane przede wszystkim przez zmniejszenie płatności dla dostawców usług Medicare. 2 ACA zawiera również postanowienia, które, jak się spodziewamy, ostatecznie spowolnią wydatki na opiekę zdrowotną, w tym odpowiedzialne organizacje opiekuńcze, zakupy oparte na wartościach programy i projekty pilotażowe związane z pakietem. Jednak przepisy dotyczące płatności i projekty pilotażowe nie odnoszą się do wadliwego systemu finansowania, którego zachęty promują więcej wydatków, a nie lepsze wydatki.
W podejściu rynkowym, otwarte dotacje dla beneficjentów i zwroty kontrolowane cenowo dla dostawców powinny zostać zastąpione stałymi dotacjami dolarowymi – skutecznie zmieniając Medicare ze zdefiniowanego świadczenia na podejście oparte na składkach. Model biznesowy przesunąłby się z tego, który jest napędzany przez wielkość i intensywność usług, na model, który nagradza opłacalną i wydajną opiekę.
Zgodnie z tym podejściem, Medicare przyjęłoby model wsparcia premii, który zapewnia stałe subsydiowanie dla każdego beneficjenta zakupu ubezpieczenia. Plany zdrowotne, w tym tradycyjne Medicare, konkurowałyby ze sobą na równych warunkach. Beneficjenci mogliby nabyć droższe ubezpieczenie, gdyby uznali, że dodatkowy koszt byłby dla nich wart.
Podobnie, zasada zdefiniowanego wkładu powinna być zastosowana do aktualnie nielimitowanej ulgi podatkowej na ubezpieczenie sponsorowane przez pracodawcę. Składki pracodawcy na ubezpieczenie zdrowotne nie są wliczane do podlegających opodatkowaniu dochodów pracowników. Subwencja ta zachęca do zakupu ubezpieczenia zdrowotnego, ale stanowi także zachętę do zwiększenia kwoty ubezpieczenia, co pomaga napędzać wzrost prywatnych wydatków na zdrowie. Konwersja obecnego wykluczenia na z góry określony kredyt zwrotny byłaby reformą podobną do premii dla Medicare. Mniej radykalny kompromis wyznaczyłby limit dolara na zindeksowane zwolnienie podatkowe, by rosnąć wolniej niż trend w wydatkach medycznych.
Potrzebne są dobrze funkcjonujące rynki konkurencyjne, aby tego typu zdecentralizowane podejścia mogły skutecznie działać. Obiektywne, zrozumiałe informacje muszą być dostępne, aby konsumenci mogli podejmować świadome decyzje dotyczące wyboru planów zdrowotnych. Plany muszą mieć możliwość dostosowania oferty świadczeń w odpowiedzi na zmiany popytu konsumenckiego. Może to ułatwić publiczne i prywatne giełdy ubezpieczeń zdrowotnych, nie ograniczając tego, jakie plany mogą zaoferować i co konsumenci mogą kupić.
Zdefiniowane podejście do subwencji pomogłoby rozwiązać federalny problem budżetowy, nie ograniczając sposobu, w jaki konsumenci są w stanie wydać własne środki
[przypisy: scanmed medycyna pracy, młody jęczmień trawa mielona, szkola rodzenia ]

Powiązane tematy z artykułem: młody jęczmień trawa mielona scanmed medycyna pracy szkola rodzenia